Bir sonraki adımımı nereye atacağımı bilmiyor ve görmüyorken risk aldığım, denemekten çekinmediğim bir yolculuk. Yoga pratiği ile tanışmamdan bugüne neler olduğunu yazdıkça ben de yeniden öğreniyorum. Serinin ikinci yazısı nihayet geldi. Soru işaretlerinin peşinde cevap bulmaktan ziyade yeni soruları da almış yanıma gidiyorum.
Yazı Dizisi
-2-
Yaz ayları “yenilikler” ve “heyecan” dolu geçerken, havalar serinlemeye başladığında “şimdi ne yapacağım” sorusunun yüzeye çıktığı zamanlardı. Yoga pratiği ve mikro topluluğuyla tanıştığımdan beri hayatımdaki belirsizlikleri izleyen kararlar ve sonrasında yeni bir belirsizlikle karşı karşıya durmaktaydım.Yaz ayları kırsalda bolca gönüllülük yaparak, toprakla çalışmayı öğrenmeye adım atarak geçmişti. Sonbahar kendini gösterdiğinde Moda’daki yuvama- Shala’ya- geri döndüm. “Ne yapacağım” sorusunu bir kenara bırakmayı ve “nasıl” sorusuyla araştırmayı burada öğrenmekteydim. Dersler, atölyeler, sohbetler derken bir gün kabaca Yoga Felsefesi diyebileceğim, öğretilerin bir anlatısını dinlemekteydim ve o sırada içimde bir şeylerin hareketlendiğini fark ettim. Dersten sonra Suzan ile çay içmeye gittiğimizde hala o kıpırtılar içimde canlı ve bu derin öğretiye daha çok temas etmek istediğimi fark ediyordum. Bu çaylı sohbet esnasında David Cornwell ve Free Yoga programı karşımıza çıktı. Yoga camiasının merkez kabul ettiği mekan ve okullardan Cihangir Yoga’da, bizzat kurucusu olan David tarafından her anlamıyla “Free” bir program açılıyordu. Suzan ile birlikte bu derin sohbetimiz üzerine gelen bu heyecanlı haberle evlerimize yollandık.Moda’daki Shala’dan eve, evden geçici başka bir işe, o işten yine Shala’ya gitmelerim arasında bu heyecan yaratan “Free Yoga” programı için oturdum bir e-posta yazdım. Dürüstçe (Satya) okulda asistanlık yaptığımı ve nerdeyse 1 senedir sürdürdüğüm kendi yoga pratiğimi ve bilgimi derinleştirmek istediğimi yazdım. Kısa bir süre sonra David ile mülakata çağrıldım. Moda’daki küçük Shala’dan büyük ve kalabalık bir mekanda tanıdık birkaç kişi ile birlikte gittik. David’in gönülden açtığı alana yaptığı bu çağrı beni mıktanıs gibi çekmişti ve şimdi de bu çekimin içinde “nasıl”ları keşfedecek çok zamanım olacaktı. “Free Yoga” nerdeyse tamamen burslu sunulan, bolca pratik ve deneyimleme alanı açan, şimdiki tanımıyla “Yoga Eğitmenlik Eğitimi” idi.David ile karşı karşıya geldiğimde o kalabalık ve bilinmedik ortamdaki heyecanım dindi, yumuşakça karşılandım. Karşılıksızca açtığı alanın değerini o anda fark ettim. Hayatım boyunca hep zorlandığım ve ancak dürüst olarak kendimi rahat ettirdiğim konuya sıra geldi, ekonomik durumum. O sırada ailemle yaşıyor ve kendimi desteklemek adına okulda öğrenci asistanlığı yapıyordum, ve küçük de olsa bir gelirim vardı. Bunu açıkça belirttim ve bana sordu, “%75 burs versek uygun mu?”. Kabul ettim ve “ne yapacağım” kaygılarını içerde duyduysam da sessizce izledim dinginleşmesini.
2012 David Cornwell İle 'Free Yoga' Kazdağları İnzivası
Nerdeyse 7-8 ay süren bu programda kendimle her türlü karşılaşmayı, birlikte sessizliği, sessizliğin içindeki devinimi, hassasiyetleri, farklılıkları çalışarak öğrendik. 2012 yazı geldiğinde Kaz Dağlarına bu özgür alanın, derin pratiklerin demleneceği “inziva”ya geldiğimizde 10 sene sonra bugün bu coğrafyaya yerleşeceğimi bilmiyordum. Kazdağlarında 4 gün sessizlik içinde geçen inziva sonrasında “yeniden başlamak” üzere yollara düşüp “nasıl”ları aramaya devam edeceğimin de henüz ayırdında değildim. Tek bildiğim; bu yolculuğun başından beri başkalarına olduğum gibi kendime karşı da dürüst olmayı sürdürmekti ki hikayenin gerisi de buradan örülüp gelecekti.
Yağmur Kutlar
Ocak 2023
